Czym są teleangiektazje?
Teleangiektazje to nic innego, jak widoczne gołym okiem poszerzone naczynka śródskórne. Mają włosowatą strukturę i niebieskosiny lub brunatnoczerwony kolor. Mogą one być jedynie problemem estetycznym. Niestety, czasem są również jednym z pierwszych symptomów chorób, najczęściej niewydolności żylnej. Dlatego zaleca się, aby po zauważeniu tego defektu zgłosić się do lekarza na specjalne badanie. Najczęściej zalecana jest ultrasonografia dopplerowska żył kończyn dolnych. Pozwala ona na dokładne przyjrzenie się problemowi, w tym zmierzenie przepływu krwi w żyłach i ewentualne odnalezienie tych niedrożnych.
Przyczyny pajączków na nogach
Teleangiektazje to dość powszechny problem, szczególnie u kobiet po 50. roku życia. Przyczyny ich powstania mogą być różne i obejmują między innymi:
- czynniki genetyczne,
- urazy,
- wysoką masę ciała,
- ciąże i porody,
- nadmierną ekspozycję na słońce,
- zbyt małą aktywność fizyczną,
- siedzący tryb życia,
- zbyt ciasne ubrania zaburzające swobodny przepływ krwi,
- nadciśnienie tętnicze,
- choroby wątroby,
- choroby skóry.
Pajączki na skórze dość często zwiastują również problemy z krążeniem, niekiedy poważne, prowadzące do groźnych powikłań. Jedną z najczęstszych chorób poprzedzanych przez pojawienie się pajączków jest niewydolność żylna.
Teleangiektazje w przewlekłej niewydolności żylnej
Przewlekła niewydolność żylna (PNŻ) jest zespołem objawów, który prowadzi do stałego upośledzenia odpływu krwi z kończyn dolnych. Ściany żył powinny być elastyczne oraz rozciągliwe, a obecne w nich zastawki odpowiadające za przepływ krwi prawidłowo otwierać się, gdy krew płynie do serca, a zamykać w jej drodze z serca. W przypadku niewydolności żylnej proces ten jest zaburzony, a żyły rozciągnięte. Rezultatem jest zastój krwi w żyłach i upośledzenie wymiany gazowej. Na ciele tworzą się obrzęki, żyły stają się bardziej widoczne, często początkowo właśnie w postaci teleangiektazji. Z czasem możliwe jest powstanie stanu zapalnego czy zakrzepów, co jest niebezpieczne dla zdrowia, a w niektórych przypadkach (np. oderwania się skrzepu) nawet życia pacjenta.
Leczenie teleangiektazji
Przed rozpoczęciem leczenia teleangiektazji konieczna jest odpowiednia diagnostyka. W celu jej przeprowadzenia i zaplanowania dalszego leczenia należy skonsultować się z chirurgiem naczyniowym. Do podstawowych zalecanych badań należą:
- dopplerografia – czyli ultrasonografia dopplerowska żył kończyn dolnych, to bezbolesne i bezinwazyjne badanie mierzy przepływ krwi oraz pozwala namierzyć niedrożne żyły,
- angiografia – polega na podaniu środka kontrastowego do żył dla uzyskania ich lepszego obrazu,
- biopsja – pobranie próbki skóry mające na celu wykluczenie niektórych chorób skóry.
Metody leczenia zależą od przyczyn oraz stanu zaawansowania problemu. W początkowych fazach, jeśli pajączki nie wiążą się z poważniejszymi dolegliwościami, możliwe jest stosowanie kremów i maści, np. z ekstraktem z kasztanowca, który wzmacnia naczynka i poprawia krążenie. Niekiedy możliwe jest również laserowe usuwanie teleangiektazji. Zwykle jest to procedura jednorazowa, niewymagająca pozostania pacjenta w klinice. Należy mieć jednak świadomość, że bez usunięcia pierwotnej przyczyny problem może powracać. W niektórych przypadkach polecana może być również skleroterapia lub elektrokoagulacja, czyli zamykanie światła żyły poprzez podanie wprost do niej substancji chemicznej lub zastosowanie prądu elektrycznego zmiennego o dużej częstotliwości.
