Nie zamierzam – także pisząc ten komentarz – brać niczyjej strony w tym sporze. Bo też kojarzy mi się on mocno z grecką tragedią. Istotnym elementem owej tragiczności jest konflikt równo uprawnionych racji.
Istotne racje są po obu stronach. Te za pozostawieniem choć części odkrytych skarbów kultury dostępnymi dla publiczności przywołali w opublikowanym kilka dni temu (a datowanym 10 listopada) oświadczeniu rektor Uniwersytetu Opolskiego, prof. Marek Masnyk oraz w wywiadzie na stronie UO prof. Anna Pobóg-Lenartowicz. Przypominają oni m.in., że obowiązkiem uczonych jest prowadzenie badań i ich popularyzacja, a członkowie Rady Archeologiczno-Konserwatorskiej powołani przez rektora w większości nie byli za zasypaniem odkrytych skarbów kultury. Przywołują też głosy tych mieszkańców regionu, którzy mówią, piszą i mailują, że są przeciwko zasypaniu i uważają je za barbarzyństwo.
Na mieszkańców, w tym katedralnych parafian, powołuje się także strona kościelna. Oni też przychodzą i pytają, kiedy do katedry wróci liturgia i obraz Matki Boskiej Opolskiej. Przed nim od dawna modlić się nie mogą. Kiedy miejsce nauczania – od niego pochodzi słowo katedra – odzyskają opolscy biskupi. Kiedy we własnym kościele będzie się mogła znowu gromadzić – i tak już mocno rozproszona – katedralna wspólnota parafialna.
Wierzę, że strony uczestniczące w sporze ważność argumentów drugiej strony starają się rozumieć. Ale kiedy obserwuję towarzyszącą temu sporowi dyskusję – w sieci i w realu – boli upraszczanie świata. Najłatwiej, ale niekoniecznie najtrafniej, racje profesorów sprowadzić do tego, że nie rozumieją, jak działa Kościół. A racje proboszcza katedry do tego, że chce, by więcej wiernych przyszło do świątyni i rzuciło więcej na tacę. Agresywny, płytki ton społecznej dyskusji przeniósł się, niestety, także na sferę sacrum.
Spór o katedrę w Opolu. Sprawa nie jest przesądzona
Konflikt wokół katedry, przy wspomnianych podobieństwach do tragedii, tym się od niej różni, że sprawa nie jest definitywnie zamknięta. I nie do rozwiązania, mimo że wykopaliska zostały zasypane. Być może warto wrócić do komunikatu opublikowanego przez Kurię Diecezjalną w połowie października. Jest w nim zapowiedź powrotu do dyskusji o ekspozycji w katedrze i powołaniu – kiedy do zdrowia powróci biskup opolski – Zespołu ds. Form Ekspozycji wyników badań wykopaliskowych. Ma to umożliwić ułożona luźno w katedrze posadzka.
Być może warto ten pomysł uszczegółowić, napisać razem precyzyjną „mapę drogową” zaplanowanych działań. Najgorzej byłoby, gdyby historyczna, monumentalna renowacja opolskiej matki kościołów skończyła się konfliktem. I niczym więcej.
***
Odważne komentarze, unikalna publicystyka, pasjonujące reportaże i rozmowy – czytaj w najnowszym numerze tygodnika „O!Polska”. Do kupienia w punktach sprzedaży prasy w regionie oraz w formie e-wydania.




