Reprezentacja Opolszczyzny w piłce nożnej. Parę nazwisk może zaskoczyć!

Punktem wyjścia przy powołaniach w ramach drużyny pod nazwą „Reprezentacja Opolszczyzny” jest w naszym przypadku gra na poziomach ogólnopolskich. Im wyżej tym lepiej. Do 3 ligi zatem nie zaglądamy. Za granicą analogiczna sytuacja, choć tu mamy tylko dwóch takich przedstawicieli… Niemniej uzbieraliśmy dwie „jedenastki”.

Reprezentacja Opolszczyzny w piłce nożnej – BRAMKARZE

• Adam Wójcik (aktualny klub Odra Opole, rocznik 2005). Wychowanek Odry Opole w której gra już kolejny sezon. Miał w niej swoje lepsze i gorsze chwile. Nie tylko w tym sezonie. Ten 20-latek zaczął dobrze i początkowo grał najwięcej z „trójki” bramkarzy. Do czasu. W siódmej kolejce stracił jednak miejsce w składzie. Wiosną już je odzyskał.

  

• Mateusz Kos (Zagłębie Sosnowiec, 1987). Bramkarskiego fachu uczył się w LKS Biała Nyska, zresztą pierwsze lata spędził w klubach z naszego regionu. W 2010 roku ze Skalnika Gracze przeniósł się do grającego wówczas w niższych ligach Rakowa Częstochowa. I pod Jasną Góra zakotwiczył, z małą przerwą na 12 lat, bo grał również w tamtejszej Skrze. Obecnie, piąty już sezon, broni barw Zagłębia Sosnowiec. Niestety, już nie jako „pierwszy”.

OBROŃCY

• Jan Grzesik (Radomiak Radom, 1994). Choć pochodzi z Olesna to futbolu uczył się w Małejpanwi Ozimek. W końcu trafił do Warszawy, gdzie zaliczył m.in. zarówno młodzieżową Polonię jak i Legię. Na szersze wody wypłynął jednak dopiero w ŁKS-ie Łódź i od tego czasu z powodzeniem gra w ekstraklasie. Najpierw dla Warty Poznań, a teraz w Radomiaku Radom, gdzie obecnie jest najskuteczniejszy w zespole.

• Lukas Klemenz (GKS Katowice, 1995). Urodził się w Niemczech, ale piłkarskiego abecadła uczył się w Fortunie Głogówek, Sparcie Prudnik i Pomologii Prószków. Po czym trafił do Odry Opole, a następnie do francuskiego Valenciennes FC. Poza granicami Polski przywdziewał również trykot Honvendu Budapeszt (Węgry). U nas z kolei grał dla takich klubów jak m.in.: Korona Kielce, Jagiellonia Białystok, Wisła Kraków, a obecnie GKS Katowice.

• Paweł Olkowski (Górnik Zabrze, 1990). Pierwszą piłkę na poważniej kopał w Małejpanwi Ozimek, ale do ekstraklasy trafił jako gracz Górnika Zabrze. To tam też został zauważony przez FC Koeln, gdzie był ważną postacią… do czasu kontuzji. Później odnalazł się w Boltonie Wanderers, skąd ściągnął go Gazientep FK. W Turcji też miał swój dobry czas. Niemniej w połowie 2022 roku wrócił do Zabrza, gdzie jest ważnym ogniwem obecnego wicelidera elity.

• Serafin Szota (Arka Gdynia, 1999). Wychowanek Startu Namysłów w swojej „rozpisce” ma też inny klub z naszego regionu czyli Odrę Opole. Te etapy mocno dzielą jednak Lech Poznań i Zagłębie Lubin. Z kolei zanim właśnie teraz przeniósł się do Arki Gdynia przez półtora roku był jednym z liderów defensywy Śląska Wrocław. Sporo grał też w Wiśle Kraków i Widzewie Łódź.

• Marcel Białowąs (Odra Opole, 2006). Młody przedstawiciel  szkolenia niebiesko-czerwonych na przełomie listopada i grudnia coraz śmielej przebijał się nie tylko do pierwszej drużyny, ale i do wyjściowego składu. O czym świadczy to, że ostatnie dwa mecz opolan AD 2025 rozegrał praktycznie pełne.

• Filip Kupczyk (Odra Opole, 2006). Kolejny wychowanek Akademii Odry. Jeśli chodzi o ilość występów jesienią to z tego grona ma ich najwięcej, bo 11. Żaden z nich „od deski do deski”, ale też cztery były w wyjściowym składzie.

POMOCNICY

• Tomasz Gajda (Polonia Bytom, 1995). Zanim wychowanek Odry Opole stał się czołową postacią walczącej o ekstraklasę Polonii Bytom musiał zebrać nieco doświadczenie na boiskach regionu. Najpierw w LZS-ie Mechnice i Stali Brzeg, a następnie w MKS-ie Kluczbork. W międzyczasie był także Sokół Ostróda.

• Jakub Kolan (Zagłębie Lubin, 2004). Młody prudniczanin (Orlik i Sparta) szybko został zauważony przez Akademię Zagłębia Lubin, gdzie stopniowo pokonywał szczeble kategorii wiekowych, jak również grał w seniorskich rezerwach. Do pierwszego zespołu defensywny pomocnik na dobre przebił się w zeszłym roku, a szczególnie udaną miał końcówkę 2025 roku.

• Kamil Lukoszek (Górnik Zabrze, 2002). Piłkarskiego abecadła uczył się w Opolu, ale szybko swoje kroki skierował do Górnika Zabrze, gdzie niebawem stuknęłaby mu pełna dekada, gdyby nie dwuletnie okres gry w Skrze Częstochowa. Gdy skrzydłowy wrócił z z wypożyczenia prezentował się bardzo dobrze. Obecnie w wiceliderze elity z większym lub mniejszym powodzeniem walczy o swoje minuty.

• Adam Deja (Górnik Łęczna, 1993). Wychowanek Stobrawy Wachowice i OKS-u Olesno szybko został dostrzeżony via MKS Kluczbork przez grające wówczas w elicie Podbeskidzie Bielsko-Biała. Później wywalczył sobie na długo miejsce w Arce Gdynia i Górniku Łęczna, zresztą na Lubelszczyźnie występuje po dziś dzień. W CV ma też roczne występy w Cracovii Kraków i Koronie Kielce.

• Karol Borys (NK Maribor – Słowenia, 2006). Urodził się w Nysie, a podstawy piłki nożnej przekazywano mu w Czarnych Otmuchów. Stamtąd szybko przeniósł się do Śląska Wrocław, gdzie również sprawnie wspinał się w klubowej hierarchii. Dość napisać, że w pierwszym zespole zadebiutował na długo przed 16 urodzinami. Później więcej grał jednak w rezerwach. Jego talent dostrzegł jednak belgijski KVC Westerlo, po czym wypożyczył go do słoweńskiego NK Maribor, gdzie przebywa obecnie.

• Jakub Sypek (Zagłębie Lubin, 2001). Pochodzący z Paczkowa zawodnik dość szybko został zauważony przez Zagłębie Lubin, gdzie wspinał się po szczeblach klubu z Dolnego Śląska. W końcu dane było mu wystąpić w ekstraklasie w barwach tego klubu. Trafił jednak na wypożyczenie, a w CV ma również Lechię Gdańsk czy Widzew Łódź, gdzie dostał mocną szansę i ją wykorzystał, po czym wrócił do Miedziowych. Wiosną gra coraz więcej.

• Paweł Kruszelnicki (Stal Mielec, 2003). Futbolu uczył się Sparcie Prudnik i Rodle Opole, gdzie wypatrzyli go przedstawiciele – a jakże – Zagłębia Lubin. Tam przeszedł sporo kategorii młodzieżowych, ale w pierwszym zespole nie zadebiutował. Z rezerw tego klubu wyciągnęła go przed tym sezonem Stal Mielec. I w niej jest ważną postacią zespołu.

• Mateusz Marzec (GKS Katowice, 1994). Kolejny w tym gronie wychowanek Małejpanwi Ozimek. Piłkarskiego kunsztu uczył się także w Ruchu Zdzieszowice i Odrze Opole, do której trafiał trzy razy. Jakiś czas temu przeniósł się do GKS-u Katowice, gdzie już mocno osiadł i któremu pomógł wrócić po latach do ekstraklasy. Tej sam zasmakował już jednak wcześniej, a to jako zawodnik Podbeskidzia Bielsko-Biała. Niemniej jesienią przegrał z kontuzją.

• Antoni Klimek (Śląsk Wrocław, 2002). Rodowity namysłowianin ze Startu szybko przeniósł się do AP Reissa Poznań, skąd jeszcze jako nastolatek znalazł się w młodym Śląsku Wrocław, którego barw wśród seniorów broni z coraz większym powodzeniem teraz. Niemniej dwa rozdziały w tym klubie dzielą sześć lat. Połowę tego czasu spędził w Odrze Opole, a potem były występujące w elicie Widzew Łódź i (wówczas) Puszcza Niepołomice.

• Szymon Szkliński (Odra Opole, 2006). Wychowanek Rodła Opole szybko trafił do Akademii Odry i z obecnych jej graczy w kadrze niebiesko-czerwonych ma najwięcej gier. Jesień to jednak głównie ławka rezerwowych. Co prawda rozegrał siedem spotkań, ale tylko jedno w wyjściowym składzie, a tylko czterokrotnie prezentował się dłużej niż pół godziny.

• Michał Surzyn (Stal Stalowa Wola, 2003). Po tym jak uczył się piłki w opolskich FA, MOSiR i Odra zadebiutował w tym ostatnim klubie na drugim szczeblu. Szybko jednak skusiła go ekstraklasowa Jagiellonia Białystok, gdzie jednak nie przebił się do pierwszego zespołu. Wrócił do niebiesko-czerwonych i w jednej kampanii zaliczył sporo występów, ale głównie z ławki. Stąd znowu szuka szczęścia poza regionem.

NAPASTNICY

• Bartosz Białek (SV Darmstadt – Niemcy, 2001). Pierwsze kroki stawiał w Stali Brzeg, ale szybko znalazł się w Zagłębiu Lubin, skąd jeszcze jako nastolatek wypłynął w wielki świat. Niestety, w rozwijaniu skrzydeł w – niezłym przecież – niemieckim VFL Wolfsburg na przeszkodzie stanęło mu zdrowie. Dlatego był wypożyczany do holenderskiego Vitesse Arnhem i belgijskiego KAS Eupen. Do niedawna łapał minuty w walczącym o awans do Bundesligi SV Darmstadt, ale jakiś czas temu doznał kontuzji.

• Sebastian Strózik (Chrobry Głogów, 1999). Na ten moment przywdziewa barwy Chrobrego Głogów, ale też wcześniej długo grał dla Cracovii Kraków z którą wywalczył Puchar Polski. Niemniej futbolowego abecadła uczył się w TOR-ze Dobrzeń Wielki i Pomologii Prószków. W swoim CV ma również m.in. Wisłę Płock i Stal Stalowa Wola.

• Dawid Wolny  (Stal Stalowa Wola, 1994). Wychowanek Groszmalu Opole aktualnie walczy o powrót na zaplecze elity ze Stalą Stalowa Wola. Poprzednio przez sezon znowu bronił barw Odry Opole, a wcześniejsze dwa i pół roku bardzo dobrze prezentował się w Polonii Bytom. Zanim trafił do tej ekipy z różnym powodzeniem grał dla takich drużyn jak Sandecja Nowy Sącz, Sokół Ostróda, Skra Częstochowa czy Kotwica Kołobrzeg. Natomiast zanim opuścił nasz region przywdziewał barwy Ruchu Zdzieszowice, MKS-u Kluczbork i Piasta Strzelce Opolskie.

Reprezentacja Opolszczyzny w piłce nożnej – TRENERZY

• Piotr Plewnia (asystent Odra Opole). Jest asystentem Jarosława Skrobacza w Odrze Opole. Jeszcze niedawno pracował jako „pierwszy” w Chrobrym Głogów. W sztabie opolan był nieprzerwanie w latach 2013-22. Od czasu zakończenia kariery zawodniczej, a przecież jest też wychowankiem niebiesko-czerwonych. W sezonie 2021/22 prowadzony przez niego team zajął piątą lokatę na zapleczu elity i grał w barażach o awans do niej.

• Marcin Płuska (niedawno Stal Stalowa Wola). Pochodzi z Opola, ale pierwsze szlify trenerskie zbierał w grupach młodzieżowych Polonii Warszawa. Następnie był asystentem trenera Marka Papszuna w niższych ligach. Sam też prowadził także choćby odbudowujący się Widzew Łódź. Później był szkoleniowcem Hetmana Zamość, Pogoni Siedlce, Olimpii Grudziądz, Kotwicy Kołobrzeg, a ostatnio prowadził Stal Stalowa Wola.

Czytaj także: Nasze zespoły z 3 i 4 ligi znają plan zimowych sparingów. Niektóre już też je grają

***

Odważne komentarze, unikalna publicystyka, pasjonujące reportaże i rozmowy – czytaj w najnowszym numerze tygodnika „O!Polska”. Do kupienia w punktach sprzedaży prasy w regionie oraz w formie e-wydanie