W czwartek o godz. 20.30 nasi piłkarze zagrają w Gdyni z Arką. Jeśli zwyciężą, to w niedzielę o godz. 18 zmierzą się (znowu na wyjeździe) z lepszym z pary Motor Lublin – Górnik Łęczna. I triumfator tego pojedynku zyska awans do ekstraklasy. Podopieczni Adama Noconia za każdym razem muszą grać poza Opolem, bo z całego kwartetu finiszowali na najniższej, szóstej lokacie. Ostatniej dające prawo gry barażach. Nie byłoby ich jednak w nich, gdyby nie to, że w niedzielę ograli Znicza Pruszków. Nie byłoby też ich jednak tam, gdyby nie fakt, że swoje mecze – i to u siebie – przegrały będące wyżej w tabeli przed finałową kolejką Wisła Płock i GKS Tychy (pełne zestawienie TUTAJ).
Łukasz Baliński: Ostatnia kolejka pokazała, jak ważne w sporcie jest szczęście. Mieliśmy niedzielę cudów, ale w sensie pozytywnym.
Tomasz Lisiński, prezes Odry: Ja bym w tym przypadku wrócił jeszcze serię wstecz. I wówczas było mniej przyjemnie. Jakby nie było, parę meczów też niejako rozegrano „pod nas”, a nie potrafiliśmy tego wykorzystać i tylko zremisowaliśmy z Polonią Warszawa, tracąc gola na 1-1 w doliczonym czasie gry. To nie jest tak, iż akurat teraz było wyjątkowo. Tak naprawdę to dwie ostatnie kolejki były takie, że faworyci mieli ciężkie chwile i nie patrzyłbym na wszystko przez pryzmat tego, co wydarzyło się na samym finiszu.
Nie mówiłbym tutaj o szczęściu czy nieszczęściu, tylko po prostu o wykorzystaniu szansy. Inni tego nie zrobili, a my owszem. Faktycznie, w przypadku ostatniego spotkania musieliśmy liczyć na innych, ale należało zacząć od siebie i to było dla nas najważniejsze zadanie. Ułożyło się bardzo dobrze, jesteśmy w strefie barażowej, przed nami dodatkowe zmagania, o których marzyliśmy od początku sezonu. Teraz gramy o ten najwyższy cel i na pewno czeka nas bardzo emocjonujący mecz w Gdyni.
– Puśćmy zatem wodze fantazji: ogrywacie Arkę, potem lepszego z „lubelskiej pary”. Jesteście gotowi na awans?
– To ja powiem dość przewrotnie, że w tym roku miną 43 lata, odkąd nie ma Odry na poziomie elity, więc nie wiem, czy jesteśmy gotowi na awans, ale wiem, że na pewno jesteśmy gotowi na pracę, którą trzeba wykonać, żeby podjąć rękawicę w ekstraklasie. To jest nasze marzenie, cel nadrzędny od wielu lat i na pewno tego wyzwania w żaden sposób się nie boimy. Wręcz przeciwnie. Z wielką chęcią chcielibyśmy się z tym zmierzyć i w tej roli sprawdzić. Czy będzie nam to dane, przekonamy się niebawem. Teraz jednak najważniejszy jest ten najbliższy pojedynek, w którym musimy choćby udowodnić, że w barażach nie znaleźliśmy się przypadkowo.
– Stadion „rośnie w oczach”, ale na jesień jeszcze nie będzie gotowy, by zapraszać rywali z elity…
– Zawsze lubimy sobie pofantazjować i w tym przypadku jest to bardzo przyjemne. Ale faktycznie brak stadionu to problem, w kontekście ewentualnej ekstraklasy. Jest jednym z największych wyzwań, jeśli nie największym, które stałoby przed klubem, gdyby taki plan się ziścił. Trzeba też jednak pamiętać, że nie bylibyśmy pierwsi z takimi problemami. Raków Częstochowa zanim zdobył mistrzostwo Polski, przez pewien czas grał w Bełchatowie jako gospodarz. Takich przykładów jest wiele i choć to nie jest komfortowa sytuacja, trzeba to przetrwać. Najważniejsze, że już niemalże w powietrzu czujemy, iż nasz obiekt niedługo będzie gotowy do użytku. I te pół roku, które dzieli nas od zakończenia budowy, minie bardzo szybko.
– Jest możliwe porozumienie z paroma rywalami w kwestii zamiany miejsca spotkania? Tak, by wiosną 2025 rozegrać więcej meczów na nowym stadionie?
– Myślę, że raczej nie. Na najwyższym szczeblu w ramach jednej rundy trzeba „stałego miejsca”, gdzie rozgrywa się tzw. mecze domowe. Nie byłoby raczej możliwości, żeby tak przekładać i zamieniać się, jak to było z nami jeszcze niedawno na zapleczu elity. Bo składa się na to parę czynników, jak np. kwestia transmisji telewizyjnych.
– Rozglądacie się już za potencjalnymi wzmocnieniami przed ekstraklasą? Jakby nie było, kluby z ekstraklasy nie próżnują i mogą wybrać najlepsze kąski.
– Cały czas pracujemy i bierzemy pod uwagę różne warianty przyszłego sezonu. I na pewno nie czekamy aż nas zaskoczy jakaś informacja. Oczywiście, nie jesteśmy na tyle daleko, żeby dopinać transfery, ale mocno myślimy o pewnych zawodnikach i zobaczymy, co z tego wyjdzie. Musieliśmy brać pod uwagę kilka wariantów, a teraz właściwie tylko dwa (śmiech). Awans albo jego brak.
– Gdyby jednak nie udało się wygrać baraży, to i tak można ten sezon uznać za udany?
– Cel postawiony przed sztabem, przed drużyną był jasny: w pierwszej kolejności liczyło się zachowanie ligowego bytu, a później wchodziła w grę opcja walki o najwyższe cele. Kiedy już udało się zrealizować plan minimum, to poszliśmy po więcej. I tak też próbowaliśmy motywować sztab szkoleniowy i drużynę, aby dołączyć do strefy barażowej. Jak widać, wszyscy potraktowali to wyzwanie bardzo poważnie i stanęli na wysokości zadania. Wynik jest bardzo dobry także dlatego, że udało się zdobyć jeden punkt więcej, niż dwa sezony temu, gdy także byliśmy w play off. Niemniej, gdzieś tam z tyłu głowy, zawsze pozostaje myśl, że można było zdobyć więcej „oczek”, szybciej sobie wywalczyć to, co teraz. Ale też trzeba pamiętać, że mogło być i w drugą stronę.
Tak czy inaczej, nie mam w sobie jakiegoś hurraoptymizmu. Traktuję to jako bardzo solidnie, rzetelnie wykonaną pracę przez sztab i zawodników. Gdybyśmy jednak nie byli ludźmi ambitnymi, to wszyscy byśmy skakali pod niebiosa z racji wywalczenia baraży. Aczkolwiek nimi jesteśmy i chcemy więcej.
– A propos sztabu, coraz głośniej mówi się, że kontrakt Adama Noconia nie zostanie przedłużony. Klub potwierdza czy zaprzecza?
– Nie chciałbym teraz o tym mówić. Trener ma przed sobą zadania do wykonania, na które się umówiliśmy. W ich ramach mieszczą się również mecze barażowe i na tym bym zakończył. Adam Nocoń przyszedł do nas w bardzo trudnym momencie, dostając pewne cele do zrealizowania i wykonuje je tak, jak tego oczekiwaliśmy… A co przyniesie przyszłość, to dzisiaj nie chciałbym o tym mówić i ani niczego potwierdzać, ani niczemu zaprzeczać.



