Jerzy Beski 95. urodziny obchodził w styczniu. Ten znakomity jubileusz znanego opolskiego artysty był jednym z pretekstów zorganizowania ekspozycji prac twórcy od dekad związanego z Opolem.
Na wystawie zobaczymy prace ze zbiorów artysty, Muzeum Śląska Opolskiego, Galerii Sztuki Współczesnej w Opolu, Muzeum w Raciborzu, kolekcji Moszna Zamek Sp. z o.o. w Mosznej, kolekcji Zagawa & Partnerzy oraz zbiorów prywatnych.
Jerzy Beski od 70 lat związany jest z Opolem
Jerzy Beski to artysta rozpoznawalny i nieustająco aktywny twórczo. Należy do tej grupy plastyków, którzy tworzyli opolskie struktury ZPAP, pełniąc także różne funkcje w Zarządzie Okręgu.
Jak przypominają muzealnicy, wielokrotnie angażował się na rzecz miasta, regionu i środowiska plastycznego. Był również inicjatorem współpracy artystycznej z kilkoma europejskimi miastami, inicjatorem i organizatorem pierwszych salonów jesiennych.
– Najważniejsza dla twórcy jest jednak twórczość plastyczna. Dlatego też przez wiele lat zajmował się głównie malarstwem sztalugowym, w którym od sztuki przedstawieniowej inspirowanej ludowymi obrazami na szkle, skierował swoje zainteresowania ku abstrakcji. Najpierw lirycznej, następnie geometrycznej – opowiada Marta Podstawa-Boulkroune, kuratorka wystawy, kierowniczka Działu Sztuki w Muzeum Śląska Opolskiego.
Dodaje, że ostatnie poszukiwania artysty skupiają się na technice asamblażu i tworzeniu sztandarów. Posługując się w nich prostymi środkami – lapidarnością znaków i symboli, uproszczeniem form, dosadnością kolorystyki – artysta prowadzi ożywiony dialog z widzem.
– W ten sposób pobudzając go do refleksji o życiu, czasem poważnej. A czasem żartobliwej – zauważa Marta Podstawa-Boulkroune.
Od scenografii KFPP do konserwacji dzieł sztuki i rzeźby
Jerzy Beski urodził się 2 stycznia 1930 roku w Trembowli na Podolu. Studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni Zbigniewa Pronaszki i Tadeusza Łakomskiego. Dyplom zdobył w pracowni Adama Marczyńskiego.
W 1954 roku osiedlił się w Opolu będąc stypendystą Ministerstwa Kultury i Sztuk. Jako członek Opolskiego Okręgu ZPAP był zaangażowany w działalność związku, pełniąc m.in. funkcję wiceprezesa w latach 1968–1971 roku oraz prezesa w latach 1971-1974. Poza malarstwem zajmował się pracami z zakresu scenografii, konserwacji dzieł sztuki i rzeźby.
Zaprojektował scenografię dwóch Krajowych Festiwali Polskiej Piosenki w Opolu w 1974 i 1975 roku. Zrealizował mozaiki w kawiarni Teatralna oraz w restauracji Festiwalowa, wykonał freski w Sali pod Pawiem w pałacu w Mosznej, jest współautorem pomnika Martyrologii Jeńców Wojennych w Łambinowicach oraz niezrealizowanego, choć zwycięskiego projektu w konkursie na pomnik Bojowników o Wolność Śląska Opolskiego w Opolu. Uczestniczył w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych, jest także laureatem licznych nagród i wyróżnień.
Czytaj też: Tułowice znane dawniej i dziś. Stara porcelana przeżywa drugą młodość
***
Odważne komentarze, unikalna publicystyka, pasjonujące reportaże i rozmowy – czytaj w najnowszym numerze tygodnika „O!Polska”. Do kupienia w punktach sprzedaży prasy w regionie oraz w formie e-wydania
