Rozpoczął się adwent, czyli czterotygodniowy okres oczekiwania na Boże Narodzenie, który rozpoczyna nowy rok liturgiczny w Kościele. Biskup zapalił uroczyście pierwszą świecę na dużym adwentowym wieńcu, a następnie poświęcił wieńce przyniesione przez wiernych. Będą się przy nich spotykać na modlitwie w swoich domach.
Potrzebujemy pokoju
– Okres adwentu jest oczekiwaniem na Księcia Pokoju – mówił w homilii biskup Pierskała. – Tym Księciem Pokoju, który przyniesie pokój dla całej ziemi jest Jezus. W ostatnim tygodniu adwentu będziemy w refrenie psalmu śpiewać „Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie”. Życzenie pokoju jest bardzo aktualne we współczesnym świecie, w naszej ojczyźnie, w naszych środowiskach, w naszych rodzinach, tam gdzie mieszkamy, gdzie pracujemy, gdzie posługujemy. Tęsknimy także za pokojem w swoim sercu.
– Doświadczymy pokoju Bożego w naszych środowiskach i w naszych domach – dodał biskup – kiedy nasze wzajemne relacje będą relacjami miłości. Pokój w domu tworzą ci, którzy ni tylko w nim mieszkają, ale się wzajemnie kochają. Pokój daje radość życia. Gdzie miłość wzajemna i dobroć, tam znajdziesz Boga. Pan Jezus przychodzi przez cały adwent. Będzie do nas pukał: „Oto stoję u drzwi i kołaczę. Jeśli ktoś otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał”.
Zwyczaj robienia adwentowych wieńców i zapalania kolejnych świec w oczekiwaniu na święta Bożego Narodzenia wprowadził ewangelicki pastor Heinrich Wichern. W prowadzonym przez siebie sierocińcu w Hamburgu ustawił go po raz pierwszy w 1839 roku. Ten pierwszy wieniec adwentowy składał się z 24 świec. Cztery świece na wieńcach współczesnych nawiązują do czterech adwentowych niedziel.
Co to jest adwent
Słowo adwent pochodzi od słowa z języka łacińskiego – adventus i oznacza przyjście. Inne tłumaczenie tego słowa to „zbliżanie się”. W adwencie chrześcijanie oczekują nie tylko przyjścia Bożego Narodzenia, ale także przypominają sobie o tym, że Jezus przyjdzie powtórnie na końcu czasów.
Pierwsze ślady obchodzenia Adwentu spotykamy w IV w. między innymi w liturgii galijskiej i hiszpańskiej. Zaczęto go obchodzić w Kościele, gdy została wyznaczona stała data Bożego Narodzenia, a to stało się właśnie w II połowie IV wieku.
Tradycją w Kościele katolickim są odprawiane w tym okresie (często o świcie) msze św., zwane roratami. Są to liturgie ku czci Najświętszej Maryi Panny, na pamiątkę tego, że przyjęła nowinę od archanioła Gabriela, zwiastującego, iż zostanie Matką Syna Bożego.
Czytaj też: Wojciech Pracki – biskup diecezji katowickiej Kościoła protestantów
***
Odważne komentarze, unikalna publicystyka, pasjonujące reportaże i rozmowy – czytaj w najnowszym numerze tygodnika „O!Polska”. Do kupienia w punktach sprzedaży prasy w regionie oraz w formie e-wydania
